hal

1

hal

hal, durum, vaziyet.

2

halan

nara, birbirine cesaret vererek bağırma.

3

halê destpêkê

başlangıçtaki hali.

4

halet

alet, saban.

5

hal ev e ku

oysa(ki).

6

halter

halter.

7

haltervan

halterci.

1

hal

1.çareser kirin. 2.rewş.

2

hala

1.met. 2.hê, hîna.

3

hala kızı

keçmet, qîzmet.

4

hala oğlu

kurmet, lawmet.

5

halat

1.tenaf. 2.mûtav.(kıl halat)

6

halay

govend.

7

halayık

qerwaş, cariye.

8

halbuki

ya rastî.

9

hale

xêle.

10

halef

paşwer.

11

halel

xirab.

12

halen

niha jî, hê jî.

13

halhal

xilxal.

14

haliç

kendav.

15

halife

paşwer, xelîfe.

16

halik

aferînende.

17

halim

rûnerm.

18

halis

safî, xurî.

19

halita

amêjen.

20

haliyle

ji xwe.

21

halı

xalî, xalîçe.

22

halıcı

xalîvan.

23

halıcılık

xalîçefroş.

24

halk

gel, xelk.

25

halka

xelek

26

halkçı

gelparêz.

27

halkçılık

gelparêzî.

28

halk müziği

muzîkiya gelêrî.

29

halkoyu

rayagel

30

hallaç

xelac, çirik.

31

hallaçlamak

jenandin, xelicandin, çirikandin.

32

halletmek

çareserkirin.

33

halsiz

bêhal.

34

halt

xeletî.

35

halter

halter.

36

halterci

haltervan.

37

halvet

xilwet, siluk.