kêl

1

kel

kaynama.

2

kêl

dikili taş.

3

kela

kale.

4

kêlan

toprağı sürmek.

5

kelandin

kaynatmak.

6

kêlangeh

sürüme ayrılmış toprak.

7

kelaş

kadavra.

8

kelax

hayvan leşi.

9

kêlbik

bir kertenkele türü.

10

kelef

büyük iplik yumağı.

11

kelejin

erkek ruhlu, başa oynayan kadın.

12

kelek

sal.

13

kêlek

yan, yanı başı.

14

kelem

1.lahana. 2.meşe, meşe ormanı. 3.budak.

15

kelemêr

güçlü karakterli adam.

16

kelepor

halk ürünleri, kelepir.

17

kelerim

karnabahar.

18

keleş

korsan.

19

keleşê hewayê

hava korsanı.

20

kelh

kale.

21

kelhoşk

dağ geçidi.

22

kelî

tuzsuz.

23

kêlî

1.ikincil, tali. 2.ötürü. 3.kaba dikiş, teyel.

24

kelij

kaynaşma.

25

kelijandin

kaynaştırmak.

26

kelijî

kaynaşmış.

27

kelijîn

kaynaşmak.

28

kêlik

mezar taşı.

29

kelîn

kaynamak, coşmak.

30

kelistin

dikizlemek, gizli gözetmek.

31

kelk

yarar, fayda, istifade.

32

kelk jê girtin

yararlanmak.

33

kelkot

eski püskü, eğri büğrü, yamuk.

34

kelmêş

sivrisinek, üvez.

35

kelogirî

ağlamaklı.

36

kelpezî

bukalemun.

37

kelpik

böğür, kepek.

38

keltox

çok yaşlı kimse, moruk.

39

kelû

dönence.

40

kelûmel

teçhizat.

41

kelx

moruk.

42

kelxane

dökümhane.

43

kelxîn

moruklaşmak.

1

kel

keçel.

2

kelebek

pelîtank, perperok, baperik.

3

kelepçe

destbend, tewq (boru için).

4

kelepir

kelepîr.

5

kelime

bêje, peyvik, wûşe.

6

kelle

serî.