tep

1

tep

1.kabahat. 2.havale geçirmek.

2

tepe

tepe.

3

têper

geçişli.

4

têperî

geçiş.

5

têperîn

trafik.

6

tepil

darbuka.

7

tepîn

tepinmek.

8

tepink

mayın.

9

tepiş

kabiliyet.

1

tepe

gir, tepe.

2

tepelemek

xistin bin lingan.

3

tepesi atmak

tasa serî avêtin.

4

tepetaklak yuvarlanmak

werbûn, gindirîn.

5

tepinmek

pîkolkirin, xwe hilkutan.

6

tepki

bertek.

7

tepmek

1.pehîn avêtin. 2.şûn de avêtin.

8

tepsi

sênî.