çîn

1

cin

cin.

2

çîn

1.oya, işleme, nakış. 2.Çin. 3.sınıf, tabaka.

3

cinaq

lades kemiği.

4

cînar

komşu.

5

çinar

çınar.

6

cînav

adıl, zamir.

7

cînavên kesîn

şahıs zamirleri.

8

cînavên xwedanî

mülkiyet zamirleri.

9

cinawir

yırtıcı hayvan, canavar.

10

cincilandin

durulamak.

11

cincilî

duru, durulmuş.

12

cincilîn

durulmak.

13

cindê

azize.

14

cindî

yakışıklı, aziz, her şeyin güzel ve alımlısı.

15

çindik avêtin

çimdiklemek.

16

cinên

sebze bahçesi.

17

cingal

büyük orman.

18

çingdan

fırlamak.

19

çingîn

çınlamak, şıngırdamak.

20

çing kirin

fırlatmak.

21

çingul

bakraç.

22

çingulîn

çökmek.

23

Çînî

Çinli.

24

çînik

kadınların alınlarına sarkıttıkları saçlar, perçem.

25

çinîn

biçmek.

26

çînîn

nakşetmek.

27

çînko

çinko.

28

cinûs

lanetli kişi, melanet.

29

cinûsî

melûn, lanetli.

1

cin

cin, turindî.

2

Çin

Çîn.

3

cinayet

kujar.

4

cinayet işlemek

kujtin.

5

Çingene

qereçî, cengene.

6

çini

ferfûr.

7

çinko

çînko.

8

Çinli

Çînî.

9

cins

zayend.

10

cinsel

zayendî.

11

cinsel iktidarsız erkek

hurim, nemêr.

12

cins isim

hevenav.

13

cinsiyet

zayendî.

14

çınar

çinar.

15

çıngırak

zengil.