ken

1

ken

gülme.

2

kenandin

güldürmek.

3

kenar

kenar.

4

kend

koyak.

5

kendal

yamaç, yar.

6

kendav

haliç, körfez.

7

kendavik

koy.

8

kengê

ne zaman.

9

kenhar

güldürücü.

10

kenik

kepek (saç).

11

kenîn

gülmek.

12

kenişte

Yahudi tapınağı, havra, sinegog.

13

kenloşkî kirin

kırıştırmak.

14

kenok

güleç.

15

kenze

fanila, kazak.

1

kenar

kenar, qerax, kevî.

2

kendi kendine

xwe bi xwe.

3

kendiliğinden

ji ber xwe ve.

4

kendine hakim olmak

xwe girtin.

5

kendini beğenmiş

betran.

6

kendini bilen

xwenas, xwezan.

7

kendir bitkisi

kindir, guş.

8

kendisi

bixwe.

9

kendisi ile barışık

xweşa.

10

kene

kirnî.

11

kenetlemek

kîpkirin.

12

kenetlenmek

kîpbûn.

13

kenevir

kinif.

14

kenger

kereng.

15

kent

bajar.