- ceng
- harp, muharebe, savaş.
Encama ferhengê
çeng
13 peyiv hat peydakirin
Kurdî - Tirkî
- çeng
- 1.kulaç. 2.arp, harp. 3.avuç.
- çengal
- çengel, kanca.
- çengal kirin
- çengellemek.
- cengawer
- savaşkan, savaşçı.
- cengene
- her türlü edepsizliği yapmaktan kaçınmayan kimse, çingene.
- çengî
- dansöz, rakkase.
- cengkeştî
- savaş gemisi.
- çeng kirin
- avuçlamak.
Tirkî - Kurdî
- cengaver
- cengawer.
- cengel
- rêl.
- çengel
- çingal, çanqol.
- çengele asmak
- daleqandin.