- karak
- demir madeni.
Encama ferhengê
kara
42 peyiv hat peydakirin
Kurdî - Tirkî
- karanîn
- kullanmak.
Tirkî - Kurdî
- kara
- 1.reş. 2.bej, erd, reşahî.
- karaağaç
- darareş.
- karabasan
- merdezime.
- karabiber
- filfil.
- karaca
- 1.esmer. 2.hevûrî.
- kara çam
- sirb.
- Kara Çarşamba
- Zîp, Çarşema Reş.
- karaciğer
- pişa reş, kezeba reş, cerg.
- Kara Deniz
- Deryaya Reş.
- kara erik
- hilû.
- karafatma
- sîsirk, zirxîtik.
- karakol
- qereqol.
- karakter
- aferînek, rewişt.
- karaktersiz
- bêrewişt.
- karakuş
- çûkreş.
- kara kuvvetleri
- hêzên bejayî.
- karalamak
- reş kirin.
- karamsar
- bedbîn, reşbîn.
- karanfil
- mêxik.
- karanlık
- tarî.
- karapara
- pereyê gemarî.
- karapazar
- bazara reş.
- karar
- bîryar.
- karargah
- meqer, baregeh.
- kararlaştırmak
- bîryar dan.
- kararlı
- bibîryar.
- kararlılık
- bibîryarî.
- kararmak
- reş bûn, tarî bûn.
- kararname
- bîryarname.
- karar öncesi
- berbîryar.
- kararsız
- du dil, bêbiryar, dilodin, herêne.
- kararsızlık
- dudilî, bêbiryarî, dilodinî, herêneyî.
- karartı
- reşî.
- karartmak
- reş kirin, tarî kirin.
- karar vermek
- bîryar dan.
- karasaban
- hevcar.
- karasevda
- dilîn.
- karasinek
- vizik, mêş.
- karayel
- bayê reş.
- karayolu
- rêbej.