- kes
- kişi, şahıs, kimse.
Encama ferhengê
keş
86 peyiv hat peydakirin
Kurdî - Tirkî
- keş
- karavana atış.
- kêş
- 1.cazibe, çeken, çekici, taşıyan. 2.tartı
- kesahî
- kişilik.
- kêşan
- tartmak.
- kêşandî
- tartılı.
- kesandin
- şahıslandırmak.
- kesane
- kişisel, şahsi.
- kesas
- mutsuz.
- kesat
- kesat.
- kesaxtin
- budamak.
- keşe
- keşiş, papaz, rahip.
- kêse
- kestirme.
- kêşe
- 1.denge, dara. 2.problem.
- kesê darazî
- tüzel kişi, hükmi şahıs.
- keser
- hüzün, üzüntü.
- keser girtin
- hüzünlenmek.
- kêşe û vekêş
- gel-git, medcezir.
- keşeyan
- ruhban.
- kesê yekemîn
- birinci şahıs.
- kesidandin
- salamura yapmak.
- kesidîn
- salamura olmak.
- kêşik
- yay kirişi.
- kêsim
- biçim, şekil.
- kêsimandin
- biçimlendirmek, şekillendirmek.
- kêsimîn
- biçimlenmek.
- kesîtiya darazî
- tüzel kişilik.
- kesixîn
- budanmak.
- kesk
- yeşil.
- keşk
- diz kapağı.
- keşkana
- keşke.
- kesk bûn
- yeşillenmek.
- keşke
- keşke.
- keskesor
- gök kuşağı.
- keşklok
- kete, çökelek, kurutulmuş ekmek.
- keşkul
- keşkül, tezek parçası.
- kesp
- küspe.
- kesper
- mavi gözlü.
- kespik
- maskot, nazar boncuğu.
- keştî
- gemi, vapur.
- keştîbar
- yük gemisi.
- keştîgeh
- liman, rıhtım.
- keştivan
- gemici.
- keştivanî
- gemicilik.
- keştiya balafiran
- uçak gemisi.
- keştiya rêwiyan
- yolcu gemisi.
- kêşwer
- cazibeli.
Tirkî - Kurdî
- kesat
- kesad.
- kese
- 1.lîf, lîfik. 2.kîsik.
- kesekağıdı
- pêçik.
- kesenekçi
- belender.
- keser
- tevşo.
- keşfetmek
- dozîn, doz kirin.
- kesici diş
- bevşik.
- keşide
- kêşan.
- kesif
- sift.
- keşif
- dozîn.
- kesik
- birî, qol.
- kesilmek
- jê bûn, serjêbûn, hatin birîn.
- kesilmek(süt için).
- qusîn
- kesim
- serjêkirin.
- kesim evi
- selexane.
- kesin
- vebirî.
- kesinleşme
- vebirîn.
- kesinleşmiş
- hatin vebirîn.
- kesinleştirme
- vebirandin.
- kesinlik
- vebirî.
- kesinlikle
- bi vebirî.
- kesinti
- jêbirîn.
- kesir
- lef, parjimar.
- keşiş
- keşe.
- keşişleme
- bayê weşt.
- kesişmek
- hevbirîn.
- kesit
- zolak.
- keşke
- xwazka, xwezî, xwezila.
- keski
- mikar.
- keskin
- 1.tûj. 2.dijwar.
- keskinleşmek
- 1.tûj bûn. 2.dijwar bûn.
- keskinlik
- 1.tûjî. 2.dijwarî.
- keskin zeka
- nisar.
- keşkül
- keşkul.
- kesmek
- 1.birîn, serjêkirin, jê kirin. 2.qusandin, traş kirin.
- kestane
- şembelot.
- kestirme
- kêse.
- kestirmeden gitmek
- di kese re çûn.
- kestirmek
- 1.dan birîn. 2.gumankirin, zenkirin.(tahmin) 3.hênijîn.(uyku)