- kef
- köpük.
Encama ferhengê
kef
25 peyiv hat peydakirin
Kurdî - Tirkî
- kêf
- keyif, zevk.
- kefa dest
- avuç içi.
- kefandin
- köpürtmek.
- kefaret
- kefaret.
- kef dan
- köpürmek.
- kefen
- kefen.
- kefgîr
- kevgir.
- kefî
- erkek başörtüsü.
- kefîn
- köpürmek.
- kefiyan
- köpürmek.
- kêf jê girtin
- zevk almak.
- kêfkarî
- keyfi.
- kêf kirin
- keyfetmek.
- kefşîl
- salya.
- kêfşing
- yengeç.
- keftar
- sırtlan.
- keftûleft
- dalaşma, kendisiyle boğuşma.
Tirkî - Kurdî
- kefalet
- derhûdî.
- kefaletname
- derhûdname.
- kefaret
- kefaret.
- kefe
- şkevik.
- kefen
- kefen.
- kefil
- derhûd.
- kefillik
- derhûdî.