- kil
- 1.sarkaç, yayık, salıncak vb. şeylerin her bir salınımı, salınım. 2.sürme.
Encama ferhengê
kil
50 peyiv hat peydakirin
Kurdî - Tirkî
- kîl
- kil.
- kilam
- türkü.
- kilaw
- başörtüsü.
- kilb
- iri duvar çivisi.
- kilçan
- el feneri
- kilêb
- çapa.
- kilîkilî
- ağaç kakan.
- kilîlk
- kilit, anahtar.
- kiling
- kuşkonmaz.
- kilît
- kilit, anahtar.
- kilîtdank
- anahtarlık.
- kilîtkirî
- kilitli.
- kilît kirin
- kilitlemek.
- kilk
- sütün başlığı.
- kîlogram
- kilo(gram).
- kîlometr
- kilometre.
- kilor
- çörek.
- kilosk
- çanak, çömlek.
- kîlowat
- kilovat.
- kilox
- kafatası, kelle.
- kils
- kireç.
- kilyar
- acur.
Tirkî - Kurdî
- kil
- kîl, kîlte, bekre.
- kiler
- kulîn.
- kilim
- cacim, berik, merş, tej.
- kilise
- dêr.
- kilit
- kilît, xilq, qufil.
- kilitlemek
- kilît kirin, qufil kirin, xilqandin.
- kilitlenmek
- qufilbûn, xilqîn.
- kilitli
- kilîtkirî, xilipandî.
- kilogram
- kîlogram.
- kilometre
- kîlometr.
- kilovat
- kîlovat.
- kıl
- mû.
- kılavuz
- rêber.
- kılavuzluk
- rêberî.
- kılcal
- porpare.
- kılcal damar
- rehik.
- kılçık
- dasî, gûse.
- kılıbık
- serjinik.
- kılıç
- şûr.
- kılıç balığı
- şûrmasî.
- kılıç imalatçısı
- şûrvan.
- kılıç üstadı
- şûrbaz
- kılıf
- qewlik.
- kılık
- dilq, pergal.
- kılınmak
- hatin kirin.
- kılmak
- kirin.
- kıl tarağı
- şemû.