- kolan
- 1.sokak. 2.kazmak, eşelemek, hafriyat.
Encama ferhengê
kola
9 peyiv hat peydakirin
Kurdî - Tirkî
- kolan kirin
- enselemek.
Tirkî - Kurdî
- kola
- raq.
- kolan
- kolan, navteng.
- kolay
- hêsan.
- kolay çözülen düğüm
- hok.
- kolaylaştırmak
- hêsan kirin.
- kolaylık
- hêsanî.
- kolay sindirim
- zûhel.